Geel

Huisdichter Sander werpt een blik op de maandelijkse gemeenteraad

Maart

Elke stadsmedewerker raad ik aan om maandelijks de gemeenteraad bij te wonen. Sinds Geel haar gemeenteraad op Facebook streamt, moet men zelfs zijn stoel niet meer uit. Waarom men dat moet doen? Omdat de bloemen en kransen van het stadsbestuur lustig in het rond gezwierd worden. Ditmaal was het de beurt van de ICT-dienst om bewierookt te worden. Ondanks dagelijkse cyberaanvallen weten zij als koene computerstrijders de cybercriminelen van de kostbare data van de stad af te houden. Deze ‘technisch exceptioneel sterke’ equipe wist maar liefst de zilveren-medaille binnen te rijven in een Vlaamse audit in vergelijking met gemeentes als Boutersem (8.242 inwoners), Denderleeuw (20.551), Wervik (18.909) en Zutendaal (7.282). Dat onze stad daarmee wel lichtjes onder haar gewicht kampt, is daarbij slechts een gedachte van kwatongen. Onze jongens weten zich immers ook goed te weren in de echte wereld en houden als dappere Galliërs zelfs de Russen en Chinezen buiten. Dat de toeschouwers van de gemeenteraad hun gegevens gratis moeten weggeven aan Mark Zuckerberg, blijkt daarbij minder een struikelblok. Net zo min als ondergetekende die in augustus de PIN-code van zijn identiteitskaart op een papiertje moest schrijven, zodat de dienstdoende ambtenaar zijn adres kon veranderen in het systeem. Maar tot dusver werd de stad dus nog niet gehackt, zo ver men weet.

Waar het minder goed mee gaat, is met het AZ Sint-Dimpna. Wegens de coronacrisis, misliep het ziekenhuis in het voorjaar van 2020 maar liefst € 100.000 per dag. Daarbij komt dat het ziekenhuis al in nauwe schoentjes zat. De pensioenen van de statutair benoemden zouden gaan wegen op de kas. Maar kijk, daar komt de stad ‘als goede huisvader’ te hulp! Met een reservefonds van zes miljoen euro zal ze de putten van de covid-19-pandemie en de oplopende pensioenlasten opvangen. Zorgmedewerkers weten immers dat je niet blijft leven van applaus alleen. Maar misschien is dit een mooi moment om in ruil volledige openbaarheid te geven van wat de artsen in de vette jaren verdienden en afdroegen?

Maar ach, wat kan je tegenwoordig nog doen met € 100.000? Vraag het de stad en zij weet wel wat. Zij zou je adviseren om een registratiesysteem aan te schaffen om al je fietsende, steppende, wandelende en dus duurzame kinderen te trakteren op digitale ‘bucks’. Met die (bit?)bucks kunnen zij dan met hun strak afgefietste lijven een ijsje gaan kopen bij de lokale handelaar. Zo leren die kids ook met geld omgaan.

© Sander Verwerft